Α-Κατοικίες

Η φωτογραφική αυτή δουλειά, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας πραγματοποιήθηκε τα τελευταία τρία χρόνια, είχε σαν αφετηρία τη φωτογράφηση χώρων που εγκαταλείφθηκαν κατά τη διάρκεια του σημαντικού μεταναστευτικού κινήματος των δεκαετιών του 50 και 60. Πιθανώς ευαισθητοποιημένος από την δική μου προσωπική εμπειρία όπως και αυτή των γονέων μου, επιχειρώ να προσεγγίσω,  μέσω της φωτογραφίας, προβληματισμούς γύρω από τη μνήμη, τη φθορά, τη φθορά της μνήμης, την εγκατάλειψη, τα ίχνη ζωής και τον θάνατο.

Κάτω από τις πεσμένες οροφές, σκοροφαγωμένα ρούχα, κρέμονται στους ξεθωριασμένους τοίχους, κιτρινισμένες φωτογραφίες αιωρούνται μέσα σε σπασμένα κάδρα, σκουριασμένα σκεύη σκορπισμένα στα ανοιχτά συρτάρια και ντουλάπια, αντικείμενα αξίας που απαξιώθηκαν, υπολείμματα μιας γαμήλιας τελετής ή μιας βάφτισης, μνήμες που δεν θυμίζουν πια τίποτε σε κανέναν. Τα χρώματα αμυδρά, ξεθωριασμένα, έφυγαν μαζί με αυτούς που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Τι να συνέβη άραγε; Ποιοι να ζούσαν σε αυτούς τους χώρους και γιατί τους εγκατέλειψαν;  Έφυγαν ξαφνικά για λίγο και  δεν ξαναγύρισαν ποτέ;  Που να βρίσκονται σήμερα και πώς να ζουν; Ωστόσο, η απουσία αυτή είναι εύγλωττη. Η σημερινή εικόνα της εγκατάλειψης προβάλει εικόνες από την καθημερινή ζωή του παρελθόντος.

Η σημερινή οικονομική κρίση, φέρνει δυστυχώς και πάλι στην επικαιρότητα, το φαινόμενο της μετανάστευσης που άρχισε να πλήττει, κυρίως τη νέα γενιά. Ας ελπίσουμε, πως αυτό δεν θα δημιουργήσει τις «Α-Κατοικίες» του μέλλοντος.  

Χάρης Διαμαντίδης – Νοέμβριος 2011